نوشته شده توسط Ҳsh@bn@mҲ در یکشنبه 1391/01/13 ساعت 4:8 | لینک ثابت

داستان قانون و منطق
دانشجویی پس از اینكه در درس منطق نمره نیاورد به استادش گفت : قربان، شما واقعا چیزی در مورد موضوع این درس می دانید؟
استاد جواب داد: بله حتما. در غیر اینصورت نمیتوانستم یك استاد باشم.

دانشجو ادامه داد: بسیار خوب، من مایلم از شما یك سوال بپرسم ،اگر جواب صحیح دادید من نمره ام را قبول میكنم در غیر اینصورت از شما میخواهم به من نمره كامل این درس را بدهی.
استاد قبول كرد و دانشجو پرسید: آن چیست كه قانونی است ولی منطقی نیست، منطقی است ولی قانونی نیست و نه قانونی است و نه منطقی؟
استاد پس از تاملی طولانی نتوانست جواب بدهد و مجبور شد نمره كامل درس را به آن دانشجو بدهد.
بعد از مدتی استاد با بهترین شاگردش تماس گرفت و همان سوال را پرسید. و شاگردش بلافاصله جواب داد:
قربان شما 63 سال دارید و با یك خانم 35 ساله ازدواج كردید كه البته قانونی است ولی منطقی نیست

همسر شما یك معشوقه 25 ساله دارد كه منطقی است ولی قانونی نیست.واین حقیقت كه شما به معشوقه

همسرتان نمره كامل دادید در صورتیكه باید آن درس را رد میشد نه قانونی است و نه منطقی.

نوشته شده توسط Ҳsh@bn@mҲ در سه شنبه 1390/08/17 ساعت 16:30 | لینک ثابت |

 شعر یه عاشق اینترنتی

بی تو On line شبی باز از آن Room گذشتم
همه تن چشم شدم . دنبال ID ی تو گشتم
شوق دیدار تو لبریز شد از Case وجودم
شدم آن User دیوانه كه بودم

وسط صفحه Room , Desktop یاد تو درخشید
Ding صد پنجره پیچید
شكلكی زرد بخندید
یادم آمد كه شبی با هم از آن Chat بگذشتیم
Room گشودیم و در آن PM دلخواسته گشتیم
لحظه ای بی خط و پیغام ننشستیم
تو و Yahoo و Ding و دنگ
همه دلداده به یك Talk بد آهنگ
Windows و Hard و Mother Board
آریا دست برآورده به Keyboard
تو همه راز جهان ریخته در طرز سلامت
من بدنبال معنای كلامت
یادم آمد كه به من گفتی از این عشق حذر كن
لحظه ای چند بر این Room نظر كن
Chat آئینه عشق گذران است
تو كه امروز نگاهت به Email ی نگران است
باش فردا كه PM ات با دگران است
تا فراموش كنی چندی از این Log Out , Room كن
باز گفتم حذر از Chat ندانم
ترك Chat كردن هرگز نتوانم نتوانم
روز اول كه Email ام به تمنای تو پر زد
مثل Spam تو Inbox تو نشستم
تو Delet كردی ولی من نرمیدم نه گسستم
باز گفتم كه تو یك Hacker و من User مستم
تا به دام تو درافتم Room ها رو گشتم و گشتم
تو مرا Hack بنمودی . نرمیدم . نگسستم

Room ی از پایه فرو ریخت
Hacker ی Ignor تلخی زد و بگریخت
Hard بر مهر تو خندید
PC از عشق تو هنگید


رفت در ظلمت شب آن شب و شبهای دگرهم
نگرفتی دگر از User آزرده خبر هم
نكنی دگر از آن Room گذر هم
بی تو اما به چه حالی من از آن Room گذشتم

          

::ادامــه مـطـلـب::

نوشته شده توسط Ҳsh@bn@mҲ در چهارشنبه 1390/06/09 ساعت 1:50 | لینک ثابت |

 

         

 

نجات عشق
در جزيره اي زيبا تمام حواس، زندگي مي کردند: شادي، غم، غرور، عشق !!!
روزي خبر رسيد که به زودي جزيره به زير آب خواهد رفت. همه ساکنين جزيره قايق هايشان را آماده و جزيره را ترک کردند. اما عشق مي خواست تا آخرين لحظه بماند، چون او عاشق جزيره بو
وقتي جزيره به زير آب فرو مي رفت، عشق از ثروت که با قايقي باشکوه جزيره را ترک مي کرد کمک خواست و به او گفت : ( آيا مي توانم با تو همسفر شوم؟)
ثروت گفت:( نه، من مقدار زيادي طلا و نقره داخل قايقم هست و ديگر جايي براي تو وجود ندارد.)
پس عشق از غرور که با يک کرجي زيبا راهي مکان امني بود، کمک خواست..
غرور گفت:( نه، نمي توانم تو را با خود ببرم چون تمام بدنت خيس و کثيف شده و قايق زيباي مرا کثيف خواهي کرد)
غم در نزديکي عشق بود. پس عشق به او گفت:( اجازه بده تا من باتو بيايم)
غم با صداي حزن آلود گفت:(آه، عشق، من خيلي ناراحتم و احتياج دارم تا تنها باشم.)
عشق اين بار سراغ شادي رفت و او را صدا زد. اما او آن قدر غرق شادي و هيجان بود که حتي صداي عشق را هم نشنيد. آب هر لحظه بالا و بالاتر مي آمد و عشق ديگر نااميد شده بود که ناگهان صدايي سالخورده گفت:( بيا عشق، من تو را خواهم برد.)
عشق آن قدر خوشحال شده بود که حتي فراموش کرد نام پيرمرد را بپرسد و سريع خود را داخل قايق انداخت و جزيره را ترک کرد. وقتي به خشکي رسيدند، پيرمرد به راه خود رفت و عشق تازه متوجه شد کسي که جانش را نجات داده بود، چقدر بر گردنش حق داردعشق نزد علم که مشغول حل مساله اي روي شن هاي ساحل بود، رفت و از او پرسيد: (آن پيرمرد که بود؟)
علم پاسخ داد:(زمان!)

عشق با تعجب گفت:( زمان؟! اما او چرا به من کمک کرد؟)
علم لبخندي خردمندانه زد و گفت: (زيرا تنها زمان قادر به درک عظمت عشق است...)

       

نوشته شده توسط Ҳsh@bn@mҲ در سه شنبه 1390/06/01 ساعت 1:56 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط Ҳsh@bn@mҲ در دوشنبه 1390/05/17 ساعت 23:2 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط Ҳsh@bn@mҲ در شنبه 1390/04/04 ساعت 23:35 | لینک ثابت |

دست نوازش

روزي در يک دهکده کوچک، معلم مدرسه از دانش آموزان سال اول خود خواست تا تصويري از چيزي که نسبت به آن قدردان هستند، نقاشي کنند. او با خود فکر کرد که اين بچه هاي فقير حتماً تصاوير بوقلمون و ميز پر غذا را نقاشي خواهند کرد. ولي وقتي داگلاس نقاشي ساده کودکانه خود را تحويل داد، معلم شوکه شد.
او تصوير يک دست را کشيده بود، ولي اين دست چه کسي بود؟ 
بچه هاي کلاس هم مانند معلم از اين نقاشي مبهم تعجب کردند. يکي از بچه ها گفت: "من فکر مي کنم اين دست خداست که به ما غذا مي رساند. يکي ديگر گفت: شايد اين دست کشاورزي است که گندم مي کارد و بوقلمون ها را پرورش مي دهد.هر کس نظري مي داد تا اين که معلم بالاي سر داگلاس رفت و از او پرسيد: اين دست چه کسي است، داگلاس؟داگلاس در حالي که خجالت مي کشيد، آهسته جواب داد: خانم معلم، اين دست شماست. معلم به ياد آورد از وقتي که داگلاس پدر و مادرش را از دست داده بود، به بهانه هاي مختلف نزد او مي آمد تا خانم معلم دست نوازشي بر سر او بکشد.
شما چطور؟! آيا تا بحال بر سر کودکي يتيم دست نوازش کشيده ايد؟ بر سر فرزندان خود چطور؟                  

---

 

نوشته شده توسط Ҳsh@bn@mҲ در شنبه 1390/03/28 ساعت 18:24 | لینک ثابت |